 |
 เป้าหมายการสังเกตการณ์
 มองเห็นความคมชัด
ของพื้นผิวดวงจันทร์ เห็นร่องรอย “หลุมอุกกาบาต”
ที่ถูกชนจากดาวหาง และดาวเคราะห์น้อย ในอดีต อย่างมากมายด้วยความคมชัด
แม้ว่าดวงจันทร์ มีระยะทางห่างจากโลก ถึง 300,000 กิโลเมตร
|
 |
มองเห็นความสุกปลั่ง
ของดาวศุกร์ ด้วยมีขนาดใกล้เคียงกับโลก จึงชื่อว่าเป็น
"ดาวเคราะห์ฝาแฝดโลก” ถ้าเห็นหลังอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้วเรียกว่า
"ดาวประจำเมือง" เห็นก่อนดวงอาทิตย์ขึ้น
ตอนรุ่งสาง เรียกว่า "ดาวประกายพรึก" ชาวกรีกโบราณจึงยกให้ดาวศุกร์แทน
เทพวีนัส เทพแห่งความงาม เพราะความสุกปลั่ง
|
 |
มองเห็นสีน้ำตาลแดง
ของดาวอังคาร ฉายาแห่ง “ดาวเคราะห์สีแดง”
หนาวเย็นและแห้งแล้ง
เต็มไปด้วยทรายและหินสีแดงซึ่งเกิดไอออนออกไซด์ บรรยากาศส่วนใหญ่เมื่อมองระยะไกลจากโลก
จึงเห็นเป็นสีส้ม อมสีน้ำตาลแดง
|
 |
มองเห็นริ้วแถบสีน้ำตาล
ของพายุก๊าซ พาดอยู่บนพื้นผิว ของดาวพฤหัส และดวงจันทร์ที่โคจร
อยู่รอบๆของดาวพฤหัสเป็นแถบสีน้ำตาลพาดอยู่บนพื้นผิว และมีจุดขาวๆ
เลือนๆ หลายจุดแต่ไกล
คือ พายุหมุนขนาดยักษ์ที่ไม่มีวันหยุดสิ้นสุด มีพื้นที่ขนาดใหญ่กว่าโลกถึง
1,000 เท่า
เพราะเต็มไปด้วยก๊าซ จึงมีการเคลื่อนตัวไหลไปมาเป็นลูกโซ่ตลอดเวลา
และสามารถเห็นดวงจันทร์
ของดาวพฤหัส ที่ชื่อว่า ดวงจันทร์ ไอโอ,ดวงจันทร์ยูโรปา และดวงจันทร์แกนนีมีด
ซึ่งเป็นดวงจันทร์
ที่ใหญ่ที่สุดในระบบสุริยะ
|
 |
มองเห็นวงแหวนสีส้มสด
ของดาวเสาร์ ด้วยสภาพแวดล้อม และวงแหวนบนดาวเสาร์
เป็นก้อนน้ำแข็ง มีก๊าซแอมโมเนียเข้มข้นสูง มีผลทำให้สะท้อนแสง
เป็นสีส้ม และมองสีสันที่นุ่มนวลตาจากระยะไกล เพราะการซ้อนกันหลายชั้น
ในส่วนผสมสะท้อนแสงของทางเคมี
และกระจุกดาวอีกมายมาย
เหนือท้องฟ้ากรุงเทพมหานคร
*หมายเหตุ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสภาพอากาศ และสภาพท้องฟ้า |
